Van herinnering
naar schilderij.

Jarenlang hoorde ik dat ik iets met tekenen moest doen, en af en toe verkocht ik een werk. Later vond ik in olieverf een medium waarin ik me verder wilde ontwikkelen. Schilderen brengt me rust en plezier; het is de plek waar ik steeds opnieuw naar terugkeer.

Ik ben grotendeels autodidact. Mijn ontwikkeling is gevormd door veel kijken, schilderen en bestuderen, met onder andere een workshop van Casey Baugh en het werk en de lessen van Richard Schmid als belangrijke invloeden.

Een schilderij moet ruimte houden om te leven en te ademen.

Olieverf voelde vanaf het begin natuurlijk. Het medium biedt bijna eindeloze mogelijkheden: transparant of dekkend, precies of los, subtiel of krachtig. Juist die vrijheid past bij de manier waarop ik wil schilderen.

In mijn werk zoek ik naar sfeer, kleur en emotie. Ik probeer een balans te vinden tussen suggestie en uitwerking, tussen realisme en losse penseelvoering. Een paar rake penseelstreken kunnen soms meer zeggen dan een volledig uitgewerkt detail.

Mijn onderwerpen ontstaan vaak uit momenten die blijven hangen. Een bepaalde lichtval, een kleurcombinatie, een landschap, een figuur of een klein detail kan genoeg zijn. Ik probeer daarbij niet alleen te schilderen wat ik heb gezien, maar ook wat het moment bij mij heeft achtergelaten.

Als schilder wil ik me blijven ontwikkelen in kleur, licht en bewuste penseelvoering. Juist dat voortdurende zoeken hoort voor mij bij schilderen: het idee dat je nooit werkelijk bent uitgeleerd.

Ik werk vanuit Haaksbergen, Twente, waar ook steeds meer van mijn toekomstige werk zijn oorsprong zal vinden.